Ζητείται ανάληψη ευθύνης

Πριν από ένα μήνα, βρεθήκαμε ως φοιτητές της Νομικής Σχολής Αθηνών και μέλη της συντακτικής ομάδας του «Νομικού Παλμού» -φοιτητικό πολιτικό περιοδικό- στο γραφείο του Πρύτανη του Ε.Κ.Π.Α., Θεοδόση Πελεγρίνη.

Πρόθεσή μας ήταν να διαπιστώσουμε τι γίνεται με την εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας και τι θα γίνει με την –πιθανή τότε- διεξαγωγή της εξεταστικής του Σεπτεμβρίου. «Βούλησή μας είναι να παραμείνει το Πανεπιστήμιο ανοιχτό με ελεύθερη πρόσβαση στις εγκαταστάσεις του και κανονική διεξαγωγή των λειτουργιών του», μας διαβεβαίωνε ο κ. Πελεγρίνης, άλλο που η πραγματικότητα πόρρω απείχε από την εκπεφρασμένη βούληση του ιδίου και της Συγκλήτου. Η διάσταση, άλλωστε, κατά τον ίδιο, αποδιδόταν στην απεργία των διοικητικών υπαλλήλων («θυρωρών»), χωρίς τους οποίους τα κτίρια δεν ήταν δυνατόν ν’ ανοίξουν. Η εξήγηση αυτή θα έμοιαζε ευλογοφανής, αν δεν υπήρχε στο μεταξύ το παράδειγμα των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα και αλλού, όπου παρά την και εκεί εφαρμογή του μέτρου της διαθεσιμότητας και την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων, τα πανεπιστήμια έμεναν όντως «ανοιχτά» με κανονική διεξαγωγή εξεταστικής και –τώρα πια- εξαμήνου. Ακόμα, όμως, και στο ίδιο το Ε.Κ.Π.Α., υπήρχε ήδη από τότε Σχολή (Ιατρική), στην οποία μαθήματα παραδίδονταν κανονικά, ενώ είχαν γίνει προσπάθειες για διεξαγωγή εξεταστικής σ’ άλλες (Μ.Ι.Θ.Ε.), οι οποίες όμως παρεμποδίστηκαν από «εξωπανεπιστημιακά» άτομα.

Εν ολίγοις, η –έστω και υποτυπώδης- λειτουργία του Ε.Κ.Π.Α. δεν έμοιαζε να εμποδίζεται αντικειμενικά. Σε αίτημά μας προς τον κο Πελεγρίνη να τοποθετηθεί επ’ αυτού, παραδέχθηκε χαρακτηριστικά: «όπου δεν υπάρχουν καταλήψεις (σ.σ. στο Ε.Κ.Π.Α. δεν υφίστανται αυτήν τη στιγμή καταλήψεις ούτε φοιτητών, αλλά ούτε και διοικητικών υπαλλήλων), μπορούν με ευθύνη των καθηγητών να διεξαχθούν επί μέρους εξεταστικές και μαθήματα». Κι όταν τον ρωτήσαμε γιατί όχι με «υπερκείμενη» ευθύνη του ιδίου, μας απάντησε, ότι δεν μπορεί ν’ αναλάβει τη γενική ευθύνη ανοίγματος αιθουσών με μηχανήματα κι εξοπλισμό. Την ευθύνη αυτή, δηλαδή, φαίνεται ότι μπορούν ν’ αναλάβουν ευκολότερα μεμονωμένοι καθηγητές ή πρυτάνεις άλλων πανεπιστημίων της χώρας, ο ίδιος πάντως όχι. Αν, τώρα, «τύχαινε» να έχουμε και –παράνομη- κατάληψη πανεπιστημιακών κτιρίων, πάλι ο κ. Πελεγρίνης δε θα ήταν αυτός που θ’ αναλάμβανε την ευθύνη άρσης της, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο: «ας το κάνει ο εκάστοτε κοσμήτορας, εγώ έχω μάθει να λύνω τα προβλήματα με τις αρχές του Χριστιανισμού για την ανεκτικότητα και την υπομονή».Υπερκείμενο όργανο άνευ υπερκείμενης ευθύνης, δηλαδή.

Όπως και να ‘χει, είναι πλέον φανερό, ότι το αδιέξοδο της μη λειτουργίας του Ιδρύματος συνιστά καθαρή επιλογή, είτε ευθυνόφοβη είτε πολιτικά εσκεμμένη, του Πρύτανη και της Συγκλήτου του Ε.Κ.Π.Α.. Το πρόβλημα της διαθεσιμότητας του 40 % των διοικητικών υπαλλήλων είναι διαφορετικό και, κατά βάση, πολιτικό. Κανείς δεν εμπόδισε τους διοικητικούς υπαλλήλους ν’ απεργήσουν στερώντας μας από τις υπηρεσίες τους και ασκώντας κατ΄αυτόν τον τρόπο πίεση προς τους αρμοδίους. Το πεδίο διαπραγμάτευσης τότε θα ήταν όχι η λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά η συγκρότηση ή μη προσωπικού ασφαλείας για την τέλεση του επείγοντος διοικητικού έργου (εγγραφές πρωτοετών, βεβαιώσεις σε μεταπτυχιακούς κ.ά.). Η πίεση, άλλωστε, θα ήταν εξίσου δυναμική σε βάθος χρόνου, όταν πλέον η σώρευση ανικανοποίητων διοικητικών πράξεων θα καθιστούσε τη συνέχιση της λειτουργίας εξαιρετικά δυσχερή.

Οι μέχρι τώρα χαμένες εξεταστικές και τα μαθήματα, πάντως, δεν υφίστανται άνευ ευθύνης, παρ’ότι αυτή μένει στ’ «αζήτητα». Οι πρυτανικές αρχές καλούνται να σεβαστούν τη νοημοσύνη μας συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην έμπρακτη επιστροφή της –δυνατής- ομαλότητας. Άλλως, όχι να παραιτηθούν;

Κωνσταντίνος Καούρας, φοιτητής Νομικής Σχολής Αθηνών

protagon.gr, Νοέμβριος 2013

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Ελληνικά vs. Ξένα Πανεπιστήμια »